
با وجود شاعران و شاعران متعدد در این مرز و بوم و فراتر و تشدد زبانی در بین شاعران قدیم و جدید. باز در بین شاعران وطنی ساکن و غیر ساکن به نمونه های بسیاری می توان برخورد که به انحای مختلف، مستتر و غیر مستتر "فروغی دیگرند" اما می توان به شنیدن شاعرانی برخاست که تنها خودشانند، چنانکه مینو نصرت تنها مینو نصرت است نه اجتماع ترکیب ها و آرایه های ادبی .
"غرض کرشمه حسن است" و شنیدن صدای مینو نصرت در هزارتوی کلمات
شاعر شنیدنی است ولی میل ..............
در ادامه اشعار از او می خوانیم

ابراهیم رزم آرا در بهار ۱۳۴۶ در ارومیه پا به این هستی نهاد و شاید خود نیز می دانست که زیاد شاعر نمی ماند.
و نام ابراهیمی اش نیز در سردی روزگار گرم اش نمی کند.
"نام که آدم را گرم نمی کند
گیرم که آتشکده باشد یا ابراهیم"
در ادامه مطلب از اشعار و زندگی نامه ی او بخوانید
خبر نداشتم که باید
یه نفر پیدا می شد "فقر"و می زد
عمران صلاحی در دهم اسفند سال ۱۳۲۵ در ..........
در ادامه بخوانید